نقد رمان پیاده

نام اثر

پیاده

پدید آورنده اثر

حمید بابایی

انتشارات

مروارید

عکس پروفایل

اولین نقد نوشته شده برای این کتاب

نویسنده:نقدنامه


رمان «پیاده» حمید بابایی از واقعیت آغاز می شود و شما را آرام آرام با پای پیاده، بی آنکه تعجیلی در کار باشد، به دیدن مناظر متفاوت از زندگی تا مرگ عده ای، در یک فضای محصور به نام پادگان می برد، گاهی به گذشته سرک می کشد و بعد ناگهان از واقعیت دور می شود و با نشانه هایی که از آغاز دیده شده پلکانی ساخته می شود، که مخاطب از آن بالا رود، از واقعیت عبور کند و در عالمی غیرواقعی، شاهد ظهور اسطوره ها، الهه ها و یک پایان بندی سهمگین شود، سپس یک سقوط آزاد به سطح، بی آنکه دانسته شود آیا واقعا سطح قابل اتکایی هست؟ یا ظهور این پرسش که واقعا نقطه تکیه برای فهم چیست؟ نکند همه چیز رویاست، همه چیز یک بازی پیچیده است و کثیری از این دست سوالات که می تواند خواننده را سر ذوق بیاورد، اگرچه یک پیاده روی طولانی و البته آرام را در رمان «پیاده» تجربه کرده باشد.
داستان از دوره آموزشی خدمت سربازی یک مشت جوان شروع می شود و راوی داستان با منظری جامعه شناختی و البته با انگاره هایی فلسفی به جهان پیرامونش می نگرد. یک اتفاق کوچک، اما تلخ، خواب را از راوی می رباید و جهان واقعیت با مالیخولیا، در هم می آمیزد. اوهام، سراغ شخصیت های اصلی داستان می آیند، فواصل و نسبت آدم ها شکسته می شود، بُعد و قرب جهان از هم می پاشد و اینجاست که یک مسئله فلسفی عمیق اما سنتی رخ نشان می دهد: رابطه بین حقیقت و واقعیت چیست؟ نویسنده شاید هیچگاه به طور واضح به این سوال نپرداخته باشد، اما نزاع بین شخصیت ها در نیمه دوم اثر، که وجوه غیر واقع گرا نمود می یابد، بر سر همین دغدغه است که «آیا ما مردیم؟» و موجد سوالاتی چنین است: آیا ما در یک جهان دیگر به ادراک پیرامونمان دست می زنیم؟ و این ها می شود مقدمه ای برای سوالات عمیق تر: اینکه حقیقت جهان چیست؟ آیا واقعیت جهان همان حقیقت است؟ و... . خب قطعاً اگر بر اساس انگاره های متفکران پسامدرن به این سوالات نگاه کنیم، از بن، پرسش را فاقد وجاهت طرح می یابیم. اما اگر همچنان درگیر دغدغه های شخصی خودمان باشیم، حتماً پرسیده می شود که آیا واقعیت جهان، همان ادراک ماست و آیا ممکن است حقیقتی در پس این واقعیت نهفته باشد؟ اینکه آیا ممکن است شخصیت های اثر جهان را خود را درک کنند در حالیکه مرده اند؟ اینکه در وضعیت غیر واقعی، آیا نسبت واقعیت و حقیقت همچنان مبتنی بر فهم تجربی ماست؟ حمید بابایی، تمام تلاش خود را به کار بسته تا این وضع پر از پرسش را در پیش چشم ما قرار دهد، مرگ را دوباره ببینیم، آن را با یک قرائت نسبتاً جدید بخوانیم و در جدال تابعین مرگ و معاندین آن، متاملانه، ناظر باشیم.
از طرفی اشاره های خرد اثر به مسئله قدرت های مطلق، نظیر خدا و در بُعد جهانی پدر، رابطه راوی با آن ها، ارتباط اسطوره عشق، از موضع افلاطونی و غیر افلاطونی، ظهور خاطرات، به عنوان عنصر تداوم بخش هویت، قرار گرفتن در وضعیت انتظار برای تحمل نمودن اکنون، آشکار شدن نشانه هایی از مفهوم اَبَر انسان و نظایر آن، دیگر ویژگی های رمان حمید بابایی است که سال ها، به عنوان روزنامه نگار، منتقد و مدرس داستان نویسی تلاش خود را برای بهبود وضعیت ادبیات به کار بسته است.
رمان پیاده با خلق فضایی جدید و با نشان دادن مفاهیمی نسبتاً نو، سعی می کند، تا مخاطب امروز ادبیات داستانی را همزمان با سرگرم کردن، به مرز چالش های بنیادی بکشاند و با قرائت نوینی از روایت های کلان و خرده روایت های سنتی و مدرن، یک طیف واقع گرا تا فراواقع گرایی را به خواننده عرضه کند که اتفاقاً در این مسیر تلاش نویسنده تامل برانگیز است.

منتشر شده در مجله تجربه

نظر شما درباره ی این نقد چیست

نقد شما بر این اثر چیست؟

please login to send new review

نقد رمان پیاده

دوسش دارم(0)

تاریخ انتشار۹۶/۰۵/۱۶

تعداد بازدید 0
توسط:نقدنامه
QR code

به اشتراک گذاری نقد



ارسال پیام


اشتراک در دسته های مورد علاقه

نقدنامه

نقد نامه پایگاه داوری و قضاوت دوجانبه
از همه منتقدین محترم دعوت می‌شود، دیدگاه خود را درباره آثار هنری با دیگران به اشتراک بگذارند.

021-22747204
naghdname7@gmail.com

© قدرت گرفته از Open Classifieds / طراحی و بهینه سازی مدیاتیم